Ze liep tussen een mensenstroom, een van de velen met hetzelfde doel: onderweg naar haar moeder.

Tussen alle voorbijgangers werd zij mijn figurant. Iemand die je maar even opmerkt, voordat ze weer oplost in een beweging van de massa.

De bloemen die ze in haar armen draagt zie je niet, maar ze zijn er: een belofte, een gebaar dat buiten het kader blijft maar toch het hele beeld draagt.

Dit werk gaat over een moment dat je iemand ziet, maar eigenlijk vang je maar een glimp van een leven dat verder gaat zonder jou. Een tussenruimte van leven en verdwijnen, waar iedereen onderweg is en niemand echt blijft.

Het water lijkt stil, maar niets is ooit echt stil. Onder de oppervlakte beweegt een wereld die je niet ziet, een trage stroom die alles draagt zonder zichzelf te tonen.

Zo voelt het leven tussenin: je staat in de levendigheid van de dag, maar ergens binnenin opent zich een stillere laag waar je vanzelf in glijdt.

Niet omdat je weg wilt, maar omdat er een plek bestaat waar jouw ritme anders klopt dan dat van de wereld om je heen.

De lelies drijven precies daar in dat zachte middengebied waar rust en beweging elkaar aanraken zonder elkaar te verstoren.

Dit werk is een herinnering dat je niet hoeft te kiezen tussen stilte en leven. Je mag bestaan in de ruimte er tussenin. Waar jij jezelf beter kan horen.

Er is een moment waarop je denkt dat iemand je ziet. Een blik die je opvangt, een seconde die voelt als contact.

Maar dan merk je dat hun ogen niet blijven hangen, ze glijden langs je heen, op weg naar een gedachte waar jij geen deel van bent.

Het is geen afwijzing. Het is een onbewuste menselijke afstand die ontstaat als iemand verzinkt in zijn eigen binnenwereld.

Dit werk gaat over dat dunne, bijna onzichtbare vlies tussen samen en alleen. Je staat in dezelfde ruimte maar niet in hetzelfde moment.

Het is het leven tussenin: aanwezig maar niet aangeraakt. Gezien maar niet opgemerkt. Een plek waar jij vaak komt, zonder dat je er bewust voor kiest.

Je authentieke vurige jij waarmee je wordt geboren. Die weet waar je heen moet. Die weet wat goed en slecht voor je is en waarvoor je bent gemaakt.

Ontdek, leer, voel je veilig en geborgen. Blijf datgene doen waar je hart warm van wordt. Voelt het alsof je hart wordt vastgehouden door warmte? Dan ben je op de juiste weg,

Blijf dichtbij jezelf. Bij ongemak, of als dingen niet gaan zoals je zou willen, zoek de oorzaak bij jezelf. Wijs niet naar een ander. Denk terug aan je eigen authentieke vurige jij. Ook als je patronen zijn veranderd.

Ookal wordt er soms aanpassingsvermogen gevraagd. Laat je nooit je ware identiteit afpakken. Pas je aan onder jouw voorwaarden. Blijf trouw aan je authentieke vurige jij.